Gecenin Hüznü

Bu saatlerde yazıyorum hep, geceyi seviyorum, sessizliği seviyorum ondan sanırım. Ya da belki bir o zaman bu kadar kendi başıma kalıyorum; diğer insanların düşüncelerinden uzak, kendi düşüncelerime, kendi yaşanmışlıklarıma bu kadar yakın... Arka fonda "nights in white satin" çalarken, gecenin sessizliğinde yapacak daha tatlı bir şey bulamıyorum belki de :)

Biriciğimi düşünüyorum, O'nu düşünüyorum... Nerde bilmiyorum, ne yapıyor bilmiyorum, kimle bilmiyorum, o beni en son ne zaman düşündü onu da bilmiyorum. Ben neden düşünüyorum, ben neden böyle zamanlarda bi' O'nu düşünüyorum, neden boğazıma artık bastırmayı öğrenmeme rağmen kaynağını engelleyemediğim bir yumruk oturuyor onu da bilmiyorum aslında. Arıyorum hala, O'nu özlediğim kadar özleyebileceğim birini, varlığının beni bir zamanlar O'nun varlığının mutlu ettiği kadar mutlu edebilecek birini, gözlerine baktığımda her seferinde ilk günkü kadar heyecanlanabileceğim birini...


İnsan bi' kere aşık olur der çoğu insan... Ben ikinciye sahip olabilecek kadar şanslı mıyım bilmiyorum. Bi' kere daha çok yaklaştığımı hissetmiştim aslında, ama hatalar uzmanlık alanımdır o ayrı mesele :) Bi' daha herhangi birini öyle sevebilecek miyim bilmiyorum. Ama umut etmek daha basit aslında. Yenilgiyi kabullenmek hiç de tatmin edici değil. Hani bir umudum olsaydı O'na dair, belki farklı olurdu. Minik mini minicik bi'şeyler olsa beklerdim. Aylar, yıllar, beklerdim. "historia de amor"u dinler dinler beklerdim. Yok ama. Biliyorum yok. 

Canımı acıtıyor gerçekler. Düşünmek acı, beklemek acı, bi' daha öyle hissetmemin çok zor olduğunu bile bile yaşamak bi' başka acı. Aşkı arıyorum ama hala onu bir kez daha yakalayabilecek kadar fedakar mıyım bilmiyorum aslında. Aşk karşılıklı emek vermektir aynı zamanda, kendimden ne kadarını feda edebilirim bilmiyorum ya da karşımdakini değiştirmek adına ne kadar gücüm, sabrım var onu da bilmiyorum. Yine öyle büyülü olsa herşey, bir anda, düşünmeden, planlamadan, oluverse sadece öylece... Ya da görsem O'nu bi' kerecik daha? Ya da sadece gitse içimdeki bu burukluk?




P.S : No sé donde estás hoy. Esta tan ridículo y yo lo sabemos.. pero si lees esto, te extraño mucho mi querido.. Ya sabes donde me pueden encontrar. Pero incluso si usted no tiene suficiente valentía, entonces voy a encontrarte un día, te lo prometo. Espérame mi amor.