I dont wanna work today! I just dont want to work, I've never wanted either though.. There was a song about it which was starting like " I dont wanna work today, maybe I just want to stay.." bla bla bla. Yea anyway thatz the problem. But that's not my only problem.
I feel a kinda weird lately also. There's a guy, of course there is a guy there has always been a guy and it's not new anymore but he is new and this feeling is a kinda new I guess.. I don't know what should I think about him. I'm so close to him, I always talk to him and I'm always next to him but it's like buddies. We are buddies in fact or this is what we're supposed to be, but I feel a kinda awkward about this friendship. He's talking to me about the girl he likes and asks my advice and I don't know why but I'm pushing him to be away from that girl and I don't even know the girl but I always try to make him stay away from her and also just like these aren't bad enough, I'm also trying to find excuses to confuse his mind about her!
And just like I'm so happy about struggling with this shit, I have also one more huge problem about my final exams which really sucks even before they start. I guess I'll blow up soon, it has it's first symptoms already.. I feel dizzy and a kinda nausea is killing me and there is a headache thing and I feel fatigue just like I've been carrying tons of rocks since the dawn. I hope I don't die until seeing a transcript without even one "ff". Yes it would make me pretty happy..
P.S : Why did I write all of these stuff in english? Some of you may wonder or at least the part who is reading or want to read or whatever.. Bcoz I don't want everyone to understand because confessing this damn feeling is already hard enough and I couldn't do it with my real words. And also I guess I'm hopping that if he saw this, because of the language differance, he* wouldn't bother to try to understand what I'm talking about and thatz why he wouldn't ask me a question like "who's that guy". How pathetic! Just like a loser! Damn I'm not like that actually. Damn him! Damn me! Damn that fucking feeling! Pff.. Tamam yeter sanırım bu kadar.
Çok muzdaripim canlar çok! Sınav zamanımın gelip çattığı şu günlerde muzdarip olduğum birçok şey var aslında ama bugünlerde ayrı bi' muzdaripim sankim..
Başınıza hiç geldi mi bilmiyorum olmadık garip yerlerde dünyanın 8. harikası sıfatına koyabileceğiniz insanlarla karşılaşmak ya da daha fenası o olmadık garip yerlerde bu insanlarla en tipsiz gününüzde karşılaşmak falan yaşadınız mı.. Bana olur. Bana çok sık olur. Kader benimle cilveleşmeye bayıldığından olsa gerek, pek sıklıkla yaşanır yani bu hal d: Ben bu tip insanlarla ya bir toplu taşıma vasıtasında ya bir daha asla görmememin çok muhtemel olduğu partilerde ya da yine bir daha rastlamamızın imkansız olduğu bir hastanede falan karşılaşırım ki komik aslında cidden, hani bu tip insanların tamamı bana bir defalığına bakmalık veriliyor sanki!..
Hiç otobüste mesela multimuhteşem, gözlerinizi kamaştıran insanlarla karşılaştınız mı? Ben bu sıfata koyduğum insanlarla daha çok otobüste karşılaşırım mesela! Geçende de aynı böyle oldu. Elemanı görene dek yaklaşmakta olan lanet sınavlar, havanın berbatlığı, uykusuzluğum gibi şikayet edecek milyonlarca şey aklımdan geçiyordu. Sonra onu gördüm, siyah hafif uzunca saçlarını eliyle geriye doğru savurarak otobüsün basamaklarından çıkıp otobüse bir göz gezdirdikten sonra etrafta boş kalan tek koltuk olan tam karşımdaki ters koltuğa oturdu ki bu aslında yüz yüze olmamızı sağlıyordu. O an tüm o şikayete meyilli ruh halim bir anda tersine döndü! Boş kalan tek koltuğun tam karşımdaki koltuk olmasının Tanrı'nın bana bir lutfu olabileceğini düşünecek kadar uçmuşum o an, yüzüme aptal bir sırıtış oturduğunu neyse ki erken farkettim! :D
Farkettiğim bir şey daha vardı, o gün evden son derece aceleyle çıkmıştım ve süslenmeye pek vaktim olmamıştı. Bu ayrıntıyı hatırlayınca çantamdan hemen minik aynamı çıkardım ki bir kez daha hayallerim yıkıldı! Elime ilk ne geldiyse onu giymişim mesela pek önemsememişim, saçıma başıma çok özel bir işlem uygulamamışım ki zaten akşamın kaçı olmuş daha da dağılmış saçlarım ve makyajım da pek tabii ki bir güzel akmış. Öte yandan karşımda oturan dünya harikasına bakıyorum; esmer teni, siyah uzunca yüz saçları, mavi-yeşil gözleri ve sanki daha yeni ütülemişçesine jilet gibi takım elbisesiyle kusursuzluğun yeni tanımı mübarek! Bir de sanki benim zaaflarımı özel akıl etmiş gibisinden, çalışan erkek modelinde takım elbiseye bayılırım ki bu açıdan kendimi şanslı görüyorum gelecekte etrafımda birçok takım elbiseli olur nihahha! :D:D Öte yandan esmer, kirli sakallı ve renkli gözlü ve hikayemizde geçen eleman gibi uzun boylu kalıplı insanlara da zaafım vardır, bildiğin sanki benim için yaratılmış bir model!
İnsanları kesen bir tip değilimdir zira bariz olarak kesilmekten de pek hoşlanmam zaten. Ama bazen kontrolümü yitirebiliyorum ki o an da böyle bir andı. Ben aslında cidden bakmak istemiyordum ama elimde olan bir durum cidden değildi. Tam karşımda bir doğa harikası otururken camdan karanlık gökyüzüne yada balık istifi arabaların kırmızı kırmızı fren lambalarına bakmanın hiçbir çekici yanı yoktu.. :D Çok ısrarlı bakmamaya çalıştım tabi, saniyelik bakışlar atıyorum ama bakış sayısı arttıkça ısrarlı görüntüsü de çiziyor olabilirim.. Bir zaman sonra eleman bakışlarımı hissetti. Sonrasında iki kez gözgöze geldik, sürekli bakmam rahatsız etti diye hayıflanır kendime kızar modda falanım. Sonra elimde olmadan bir kere daha baktım ve üçüncü kez gözgöze gelmiş bulunduk, bu esnada durumun aptallığının o da farkına varmış olucak ki bıyık altından hafifçe sırıttı. O şahane anda bir ayrıntı daha farkettim, muazzam dişleri vardı! Yani tüm o güzellik ona azmış gibi, esmerliğinin tam zıttı beyazlıkta son derece muntazam dişler!
Her zaman olduğu gibi sevgili yanaklarım yine beni yanıltmadılar, yüzümü bir anda ateş bastığını hissettim, yanaklarım muhtemelen fazla kaçmış allık gibi kırmızı kırmızı parlıyordu ki direk kafamı dışarıya doğru çevirip sanki yandaki audiyi incelermişçesine bir modele girdim ama salak olmayan aslında o an arabayla hiç alakam olmadığını pek rahat anlar ( audi severim ve incelerim de aslında her gördüğümde ama dünyada audiden güzel şeyler de var elbet :D ) . Nihayetinde ben bir şekilde muhabbet başlatabilir miyim acaba diye düşünüyorum, tam bu sırada elemanın telefonu çaldı. İstemsiz şekilde gözlerimi bir kez daha ona çevirdim, telefona kararsız iki saniyelik bir bakış fırlattıktan sonra telefonu açtı. Meraklandım tabi ben de dinlemeye koyuldum ki hayallerimin yıkıldığı an da o oldu aslında!
Meğer elemanın sevgilisi varmış, yani düşününce öyle bir modelin boşta kalmasına imkan verebilmiş olmam bile hata aslında ama umut dünyası! Çocuk konuşmanın sonunda "tamam aşkım varınca ararım seni görüşürüz" şeklinde bir cümle sarfedince bir kez daha "bir seferlik görmelik" vakaalarımdan biri daha olduğunu anladım. Sonrasında daha da çocuğun yüzüne bakamadım ve iki durak sonra o da indi zaten..
Yani sonuç olarak bu tip insanlar benim karşıma nedense sürekli bir seferlik anlık güzellik olarak çıkmakta! Yani çok saçma değil mi gösterip kaçırmak? Kaçırıcaksan gösterme o zaman böylesini ne gerek var ben de orta halli adamlara bakıp yakışıklı falan derim hem? Böylesine doğaüstü adamları neden 60cm mesafeme tam suratımın karşısına koyuyorsun yani bana da yazık değil mi? Başlarım ben böyle kadere! :D
Biraz fazla serzenişlenmiş olabilirim ama bu ilk değil ve muhtemelen son da olmayacak, sayamadım bu vakaanın kaç kez başıma geldiğini.. Bir kere de adam gibi bir mekanda ve mümkünse azcık da güzel olduğum bir günde karşıma çıksanıza yahu! Hadi hiçbiri olmuyorsa bari sadece bir ikinci defacık daha karşılaşalım yahu o da mı olmaz? Sistem duydu mu mesaj alındı mı?!?
P.S : Son cümle bir Burhan Altıntop klasiği alıntısıdır, deli olduğumu sanmayın! d: Öte yandan yine de bi' yerde bu alıntı söylemde Burhan abimiz için "adam haklı beyler" demekten de geri kalamam zira adam harbiden haklı beyler! hahah :D:D
